เมื่อโอกาสมาถึง...

หลังสวาปามกับบุฟเฟ่ต์หมูกะทะหลังจันทรเกษมกันจนพุงกาง วันนี้เป็นอีกวันที่รวบรวมเพื่อน ๆ มาเจอหน้ากันได้อีกครั้ง ทิ้งห่างจากการรวมพลคราวก่อนอยู่นานโข  เพื่อนคนนึงเอื้อนเอ่ยว่ากำลังจะไปเรียนต่อที่ไต้หวัน เสียดายงานที่ทำอยู่ บอกว่างานสบาย เงินดี กำลังหาคนไปทำแทน.. คุยกันไปคุยกันมา เอ้อ.. งานมันง่ายงั้นเลยเหรอ.. เงินดีขนาดนั้นเลยเหรอ ฟังไปฟังมาก็น่าสนนะ.. แถมเพื่อนมันยังบอกว่าเราเองน่าจะทำได้.. อยากทำเหมือนกันนะ.. ฟังจากรายได้.. ตอนนี้กำลังเบื่อ ๆกับงานที่ทำอยู่.. แต่ใจมันก็กลัวว่าจะทำได้หรือเปล่า ไม่อยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อม ไม่อยากเปลี่ยนเพื่อนร่วมงาน.. แต่ถ้ามันคือโอกาสที่มาถึง แล้วเป็นโอกาสที่ดีล่ะ.. จะไม่ยอมเสี่ยงเหรอ.. โอกาสมันไม่ได้มีเข้ามาบ่อย ๆ นะ.. คุยกับตัวเองอยู่... เอาไงดี...

     Share

<< ตีแบท สนุกจังภูกระดึง ปี 2 >>

Posted on Tue 31 Aug 2004 10:38

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh